رمان «من چراغها را خاموش ميکنم»

زویا پیرزاد (زاده ۱۳۳۱ در آبادان) نویسنده معاصر ارمنیتبار ایرانی است که از مادری ارمنی تبار و پدری روس تبار به دنیا آمد، در همان جا به مدرسه رفت و در تهران ازدواج کرد و دو پسرش ساشا و شروین را به دنیا آورد.او در سال ۱۳۸۰ با رمان «چراغها را من خاموش میکنم» جوایز مهمی همچون بهترین رمان سال پکا، بهترین رمان سال بنیاد هوشنگ گلشیری و لوح تقدیر جایزه ادبی یلدا را بدست آورد و با مجموعه داستان کوتاه «طعم گس خرمالو» یکی از برندگان جشنواره بیست سال ادبیات داستانی در سال ۱۳۷۶ و جایزه «کوریه انترناسیونال» در سال ۲۰۰۹ شد. وی از معدود نویسندگان ایرانی ست که تمام آثارش به فرانسوی ترجمه شده است.

روايت رمان، دربارۀ زني خانهدار است که در طي زندگي روزمره خود را فراموش کرده و در برهه اي از زندگي اش متوجه اين مسئله ميشود. کلاريس شخصيت داستان، زني مهربان،فداکار براي همسر و فرزندان و اطرافيان خود است اما زماني که انسان خود را به فراموشي سپارد در نزد ديگران نيز وجودش فراموش ميشود و حکم ابزار و وسيله اي را پيدا ميکند. کلاريس دقيقا در چنين شرايطي قرار دارد و پس از يک تلنگر، به خود آمده و به دنبال تغيير در زندگيش بر مي آيد.

کتاب، زندگی و من...